Breng je stem uit...
Ik trek er geen speciale kleren voor aan, neem er ook niet de tijd voor, laat staan dat het een sociaal gebeuren is. Maar hee, ik heb een theeritueel. Als ik thuis werk, drink ik pot na pot. Dat doe ik al sinds ik student was. Mijn theeritueel is wel veranderd. Vroeger herkende mijn omgeving de thee die ik dronk niet als zodanig. Het was heet water met een bruinige zweem. Ik hing heel kort een willekeurig theezakje in de glazen pot om het zakje dan snel op een schoteltje te slingeren. Dat laatste had ik thuis geleerd voor de recycling.
Maar ik kreeg mijn vocht binnen en het was tenminste niet zo koud als water. Tot ik op een dag tot het ingrijpende inzicht kwam dat heet water met een laf kleurtje niks met thee te maken had.
Centraal in mijn theeritueel staan nu:
1. echte blaadjes – Afrikaanse melange van Simon Lévelt is favoriet.
2. een rode Stelton thermoskan (waarvan ik al twee keer de glazen binnenkant heb moeten laten vervangen omdat ik hem omstootte, maar oké, dat kan tenminste. Andere thermoskannen moet je weggooien.)
3. een theezeefje speciaal voor thermoskannen.
4. een mooie rode fluitketel.
Het ritueel begint natuurlijk met het opzetten van de fluitketel. Het fluiten van de fluitketel zorgt voor de broodnodige stoten adrealine op zo'n dag computeren. Ik schrik op uit mijn concentratie, spring over slingerende katten, slip in de bocht over het keukenzeil en herpak me bij het aanrecht. Mijn recordtijd is 0,75 seconden en het is een stuk van tien meter, dus omgerekend komt dat neer op 48 kilometer per uur. Theedrinkers zijn sportieve mensen.
Het theezeefje voor thermoskannen is een uitkomst. Ik schenk het water op en klop daarna het zeefje leeg op rand van de pedaalemmer.
Bij mijn theeritueel hoort verder dat ik mijn mok steeds bijschenk ook al is hij nog halfvol. De thermoskan staat op het ladenblok naast mijn bureau want als hij op het bureau staat trilt hij bij elke aanslag van mijn toetsenbord. En als de bel gaat of ik naar de wc moet zet ik altijd mijn mok op de grond omdat ik een kat met een hobby heb.
Soms drink ik wel vijf volle thermoskannen leeg. Dus je kan best zeggen dat het een theeritueel is dat in ere wordt gehouden
Maar op kantoor pas ik me gewoon aan hoor. Pickwickthee uit een koffiekan. Oké dan. Het kantoortheeritueel.
Natuurlijk hebben we ook thee gekocht.
Op de verpakking van de thee wordt vermeld dat je thee nooit mag opsluiten in een thermoskan, dit komt de smaak niet ten goede.
Zelf maak ik mijn thee altijd in een dubbelwandige theepot. Hierin blijft het inderdaad niet zo lang heet als in een thermoskan.
Dan maar een keer extra nieuwe zetten.
Maar dan moet ik even een tip van de dag kwijt: schenk eerst het warme water in de kan, en doe dan pas de theeblaadjes erbij. Dan wordt je thee nooit bitter en kun je de blaadjes zelfs gewoon in de pot laten zitten. Bij de meeste theesoorten komen alle bitterstoffen namelijk in een klap vrij als je er kokend water op gooit.
Voeg reactie toe